Kryzys ekonomiczny a decyzje migracyjne muzułmanów na przykładzie Francji. Diagnoza i prognoza na przyszłość (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2012)
Celem artykułu jest próba udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy kryzysekonomiczny (lat 70. XX w. oraz pierwszej dekady XXI wieku) wpływana decyzje migracyjne muzułmanów?. Aby zobrazować podjęty temat, zaniezbędne uznałam przedstawienie wybranych aspektów historii migracji doFrancji, która jeszcze na początku lat 40. i 50. XX w. cechowała główniemieszkańców Włoch, Hiszpanii i Portugalii. Napływ muzułmanów do Francjidatuje się od uzyskania przez Algierię niepodległości w 1962 r. i trwa dodzisiaj. Jak podkreślają demografowie, ekonomiści oraz politolodzy, kryzysekonomiczny nie wpływa na decyzje migracyjne muzułmanów z ubogichpaństw Afryki Północnej oraz Bliskiego Wschodu. Głównym czynnikiemnapędzającym ruchy migracyjne muzułmanów jest poziom rozwoju gospodarczegopaństwa wysyłającego. Owszem, w trakcie trwania kryzysu gospodarczegoliczba napływających muzułmanów ulega nieznacznemu zmniejszeniuna skutek zaostrzenia przepisów polityki migracyjnej państwa przyjmującego,zwiększeniu kwot deportacyjnych czy tak zwanej migracji selektywnej.Przez pryzmat kryzysu ekonomicznego ujawnią się także antyimigranckiepostawy społeczeństwa państwa przyjmującego. Nie bez znaczenia jest równieżantymuzułmańska postawa najważniejszych francuskich polityków, takichjak: przewodniczącej partii Front Narodowy Marine Le Pen, która podkreśla,że „kryzys ekonomiczny (w tym także Francji) jest wynikiem utrzymywaniamuzułmanów” oraz byłego prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy’ego słynącegoz „polityki twardej ręki” i kontrowersyjnych wypowiedzi na temat muzułmanów.W zakończeniu artykułu została postawiona hipoteza, która łączy się zestwierdzeniem, że na kształt polityki imigracyjnej Francji w większym stopniuwpłyną takie czynniki, jak zachowanie tożsamości kulturowej, polityka integracyjnalub/i polityka bezpieczeństwa aniżeli czynnik stricte ekonomiczny.