Nowożytna nauka i wiedza według Kartezjusza (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2013)
Centralnym tematem artykułu jest śmiała obietnica Kartezjusza, że jegometoda, tak jak ją prezentuje w Rozprawie o metodzie, zrewolucjonizuje naukęoraz filozofię. Artykuł analizuje każdy z rozdziałów Rozprawy, próbując ustalić,co właściwie Kartezjusz próbuje nam dowieść oraz, czy dostarczył to cobył obiecał. Wnioski artykułu są rozczarowujące. Kartezjusz biegle używatechnik retorycznych, aby pozyskać przychylność czytelników oraz zyskaćpoklask, faktycznie jednak proponuje nie więcej niż cztery zasady prowadzeniabadań, które znajdują się w rozdziale II. Pozostałe pięć rozdziałówmają albo mały związek z głównym tematem (roz. I i IV), albo są całkowicieniezwiązane z tematem (roz. III, V i VI). Rozdział IV, zapewne najbardziejznany ze wszystkich z powodu jego zasady cogito ergo sum, również ma niewielewspólnego z obietnicą Kartezjusza. Jeśli zatem jest coś wartościowegow Rozprawie, to jest to młodzieńcza odwaga z jaką Kartezjusz rzucił wyzwanieestablishmentowi swoich czasów. Jeśli jednak weźmiemy na serio obietnicęRozprawy, wówczas musimy skonkludować, że Kartezjusz nie wypełnił swejobietnicy, natomiast skupił się na umiejętnej promocji własnej osoby.