Blaski i cienie przewodnictwa Włoch w Radzie Unii Europejskiej w II połowie 2014 roku (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2015)
Od 1 lipca 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku Włochy sprawowały, po raz siódmyw historii członkostwa we Wspólnotach Europejskich, przewodnictwow Radzie Unii Europejskiej. Prezydencja przypadła na trudny okres w historiiintegracji: nieprzezwyciężonego kryzysu gospodarczego i finansowego strefyEuro, napięcia w stosunkach z Rosją z powodu sytuacji we wschodniej Ukrainie,zagrożenia płynącego z niestabilnej sytuacji w basenie Morza Śródziemnegooraz zmiany na najważniejszych stanowiskach w instytucjach UE powyborach do Parlamentu Europejskiego. Główne priorytety prezydencji włoskiej,ujęte także w ramach „trojki” z Łotwą i Luksemburgiem, koncentrowałysię na polityce prowzrostowej w dziedzinie gospodarczej, dokończeniu budowyUnii Bankowej w sferze finansowej oraz aktywnej polityce zagranicznej,której głównymi elementami była solidarność w polityce śródziemnomorskiej(walka z nielegalną imigracją), akcentowanie strategicznych relacji z Rosją,odbudowa stosunków gospodarczych z krajami Azji i Pacyfiku oraz relacjigospodarczych ze Stanami Zjednoczonymi. Z uwagi na słabość wewnętrznąWłoch, która objawiała się niestabilną sytuacją polityczną i kryzysem gospodarczym,prezydencji udało się zrealizować tylko część zamierzeń. Było toprzewodnictwo, które w dużej mierze przeszło niezauważone.