Superordynacja i subordynacja w stosunkach międzynarodowych – geopolityka hegemonii i podporządkowania (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2016)
Punktem wyjścia w analizie są wzajemne relacje między geopolitykąi globalizacją, które wydają się najważniejsze w objaśnianiu współczesnejrzeczywistości międzynarodowej. Wielkie potęgi, które są filarami procesówglobalizacyjnych, promują swoje wartości, ale jednocześnie nie tracą okazjii woli do wkraczania w nowe domeny wpływów, często kosztem partnerów czykontrahentów. Ważna zmiana w pojmowaniu światowej geopolityki polega natym, że środek ciężkości potęgi przesuwa się z Zachodu na Wschód i Południe.Jednocześnie ma miejsce „wielka rekonwergencja” Wschodu i Zachodu,polegająca na próbach stworzenia przeciwwagi wobec USA przez takie potęgi,jak Chiny czy Rosja. Wszystko to oznacza, że pozimnowojenny ład międzynarodowyjest ciągle w trakcie transformacji, a jego cechą charakterystycznąjest policentryzm i interpolarność, a nawet zanik tradycyjnie pojmowanejbiegunowości. Ze względu na rozmiary potęgi występuje hierarchiczne i heterarchicznezróżnicowanie uczestników, natomiast zasadami, które regulująfunkcjonowanie systemu międzynarodowego jako całości, są koordynacja i jejpochodne – superordynacja i subordynacja.