Ewolucja strategii bezpieczeństwa Unii Europejskiej (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2018)
W ewolucji strategii bezpieczeństwa UE można wyróżnić cztery etapy:1) okres „prestrategiczny” i przyjęcie pierwszej strategii w 2003 r.; 2) debatęnad Konstytucją UE i ostateczne przyjęcie regulacji dotyczących bezpieczeństwai obrony w Traktacie Lizbońskim w 2008 r.; 3) przygotowanie i przyjęcieStrategii Globalnej UE w 2016 r.; 4) prace nad wdrażaniem Strategii Globalnejod 2016 r. Pierwsza strategia bezpieczeństwa z 2003 r. była raczej politycznymmanifestem woli i ambicji UE w dziedzinie polityki zewnętrznej i bezpieczeństwaniż klasyczną strategią. Brakowało w niej w szczególności wskazania środkówi instrumentów do jej stosowania. Traktat z Lizbony stworzył niezbędnąpodstawę prawną do organizacji i prowadzenia wspólnej zewnętrznej politykibezpieczeństwa i obrony w UE. Prace nad Strategią Globalną i jej przyjęciew 2016 r. były reakcją UE na radykalne zmiany w środowisku bezpieczeństwa,zwłaszcza po zwrocie strategicznym Rosji w 2014 r., w tym po agresji na Ukrainę.Strategia ta uruchomiła praktykę polityczną i strategiczną UE w dziedziniebezpieczeństwa i obrony. Wdrażanie jej postanowień jest jednym z praktycznychelementów wychodzenia UE z wielowymiarowego kryzysu strategicznego,w którym znajdowała się w ostatnich latach.
Keywords: Unia Europejska, strategia, polityka, bezpieczeństwo, obrona