Kierunki polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Polski w strefie euroatlantyckiej po 2018 roku (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2019)
Celem artykułu jest przedstawienie propozycji kierunków polityki zagraniczneji bezpieczeństwa Polski w strefie euroatlantyckiej po 2018 roku,będących funkcją maksymalizacji szans i minimalizacji zagrożeń wynikającychz oceny jej uwarunkowań wewnętrznych z jednej strony, stanu dwustronnychstosunków Polski w poszczególnymi krajami, stosunków wielostronnych Polskiz NATO i Unią Europejską oraz zmian sytuacji na arenie międzynarodowejw latach 1999–2018 z drugiej strony. Z uwagi na obiektywne ograniczeniawynikające z objętości niniejszego opracowania realizację celu dokonanopoprzez: (i) omówienie wybranych obiektywnych uwarunkowań wewnętrznychPolski (środowisko geograficzne, potencjał ludnościowy, gospodarczyoraz militarny); (ii) analizę relacji w stosunkach Polski z Niemcami, Francją,USA, Białorusią, Ukrainą, Rosją oraz umownych powiązań Polski z NATOi Unią Europejską; (iii) próbę kategoryzacji tych czynników jako szans i zagrożeń;(iv) propozycję kierunków polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Polskiw strefie euroatlantyckiej po 2018 roku, będących funkcją maksymalizacjiszans i minimalizacji zagrożeń jak wyżej. W analizie przyjęto następującąhipotezę badawczą: zmiany w środowisku międzynarodowym oraz dwustronnychi wielostronnych stosunkach Polski, powodują, iż konieczna jest rewizjai korekta kierunków polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Polski w taki sposób,aby jej pozycja uległa zasadniczej odbudowie zarówno na arenie europejskieji międzynarodowej, jak i w obszarze bezpieczeństwa.
Keywords: polityka zagraniczna Polski, polityka bezpieczeństwa Polski, strefa euroatlantycka, NATO, Unia Europejska