(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2010)
W artykule przedstawiono diagnostyczne oceny przekształceń ustrojowych oraz procesu transformacji systemu gospodarczego w Polsce. Autor wyraża pogląd, że „Solidarność” jako masowa organizacja społeczno-polityczna odegrała jedynie rolę siły destrukcyjnej wobec komunizmu, a nie wykonała roli ważnej siły kreacyjnej, mającej tworzyć nowy ustrój. Nie pozwolił „Solidarności” na to jej główny przywódca, Lech Wałęsa. Zastąpiła ją w realizacji tego zadania przeobrażona w siłę kreującą nowy ustrój, dawna siła zachowawcza wobec komunizmu, po wyeliminowaniu z jej składu frakcji ortodoksyjnych komunistów. Przy współdziałaniu z Unią Demokratyczną, a następnie Unią Wolności oraz samym Lechem Wałęsą, przyczyniła się ona w sposób istotny do tego, iż nowy ustrój okazał się postkomunizmem. W tych warunkach system gospodarczy nie mógł ukształtować się według wzorca przyzwoitego kapitalizmu, lecz kapitalizmu politycznego, działającego według zasad ideologii i propagandy pseudoliberalnej, z lekceważącym traktowaniem akademickiej nauki ekonomii liberalno-rynkowej. Artykuł zawiera też dwa scenariusze prognostyczne dotyczące dalszych zmian polityczno-systemowych.