(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2013)
instytucji kulturalnej w postaci Fundacji „Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie”. Artykuł podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie o wpływ tej debaty na współczesne stosunki polsko-niemieckie. Zaprezentowana w pracy polemika nad tą kwestią kończy się na przełomie lat 2009/2010. Był to bowiem okres, w którym zapadały istotne decyzje związane z ostatecznym kształtem Fundacji, będącej odpowiedzią niemieckiego rządu na współczesną politykę historyczną Związku Wypędzonych. Uchwalona przez Bundestag ustawa, przewidująca powołanie nowej instytucji, była wyrazem szerokiego kompromisu między dwiema największymi frakcjami parlamentarnymi Republiki Federalnej (CDU/ CSU oraz SDP) i odzwierciedlała faktyczny układ sił w niemieckim Bundestagu. Za niewątpliwy sukces Związku Wypędzonych należy uznać to, że mimo wieloletniego sprzeciwu, szczególnie ze strony polskich polityków, w Radzie Fundacji przewidziano ostatecznie aż sześć miejsc dla członków BdV, w zamian za rezygnację przewodniczącej Związku Wypędzonych z zasiadania w tym gremium. Tym samym reprezentanci niemieckich wysiedlonych uzyskali możliwość bezpośredniego wpływu na przyszłą koncepcję muzeum, choć w ograniczonym zakresie. W artykule za pomocą metody komparatystycznej dokonano analizy stanowisk przedstawicieli poszczególnych niemieckich partii politycznych w tej kwestii. Ze względu na aktualność problemu głównym źródłem są publikacje prasowe, a także niemieckojęzyczne materiały źródłowe, wśród których należy wyróżnić szczególnie protokoły plenarne z posiedzeń Bundestagu i informacje prasowe Związku Wypędzonych.