(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2013)
Do podstawowych zagrożeń bezpośrednich, podważających współczesny kapitalizm, autorzy zaliczają z jednej strony słabość instytucji państwowych oraz wynikające z niej wadliwości regulacyjne wobec rynków, a z drugiej – deformacje rynkowe związane z utratą prawidłowej samoregulacji poszczególnych rynków, zwłaszcza finansowych. Autorzy stoją na stanowisku, że istotne źródło tych zagrożeń tkwi w sferze zmian ustrojowych. Posługując się zestawem współczesnych doktryn ustrojowych, pośrodku którego jest umiejscowiony ustrój liberalizmu gospodarczego oparty na liberalizmie filozoficznym, wykazują skutki rzeczywistego przejścia po 1980 r. przez USA, a w ślad za nimi Europy wraz z Polską od początku transformacji i innych państw, do ustroju nazywanego neoliberalizmem. Zdaniem autorów, najlepszym rozwiązaniem dla świata byłoby ponowne wejście w ustrój liberalny, w którym relacje między państwem a rynkami miałyby charakter współdziałania umożliwiającego osiąganie efektów synergicznych.