(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2013)
Traktowanie neoliberalizmu jako religii powoduje, że na całym świecie prawie nie ma osób przyznających się do tego, iż są neoliberałami. Wadliwe jest też rozpowszechnione w Polsce, zwłaszcza we wszystkich partiach politycznych, utożsamianie neoliberalizmu z liberalizmem, wskutek czego określenie „liberał” przeważnie brzmi jak przezwisko. Gdy Donald Tusk deklarował swą „medialną ucieczkę ustrojową”, nie chciał być „liberałem”, a główny polski neoliberał Leszek Balcerowicz miał opory przed przyznaniem się, że nim jest i postanowił dokonać odejścia w kierunku docelowego w ideologii libertariańskiej ustroju w postaci anarchokapitalizmu. Autor stawia i uzasadnia tezę, że neoliberalizm jako ustrój jest zakotwiczony nie tylko w libertarianizmie, lecz także w finansjerze, i dlatego, pomimo że wywołał katastrofalny kryzys, którego pierwszą ofiarą były Stany Zjednoczone, właśnie w tym kraju skuteczne reformy systemowe nie zmierzają ku liberalizmowi, który na gruncie nauk ekonomicznych odpowiadałby zasadom mainstreamu.