(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2015)
Rodzący się na naszych oczach nowy ład ekonomiczny, będący efektem odchodzenia od zasad o charakterze multilateralnym na rzecz rozwiązań wybiórczych, jest konsekwencją realizacji filozofii opartej na dominacji pierwiastków partykularnych nad powszechnymi. Wybiera się zatem rozwiązania, które można by określić à la carte, bo ich wybór z uniwersalnego menu najbardziej odpowiada własnym interesom tych, którzy mają nadal najwięcej do powiedzenia w określaniu reguł o charakterze globalnym. Chodzi tu o TFAs, które łączą kraje mające niekiedy dość rozbieżne podejście do filozofii społeczno-ekonomicznej i praktycznych rozwiązań w zakresie polityki ekonomicznej. To, co je jednak mocno spaja, to przekonanie, że powinny porzucić dotychczasowy bagaż zobowiązań w ramach WTO i iść nową drogą, wytyczoną w TPP, TTIP czy TiSA. To, że określa go w istocie ten, kto aktualnie dysponuje największą siłą przetargową, jest oczywiście kolejną kwestią, którą również można by rozpatrywać w kategoriach bilansu korzyści i kosztów akceptacji takiej sytuacji przez partnerów słabszych. W rezultacie, mamy do czynienia z atomizacją wymiany światowej w kategoriach zarówno podmiotowych, jak i kierunkowych. Ta ostatnia zwłaszcza kwestia, w kontekście rosnącej roli rejonu Pacyfiku w gospodarce światowej, jest dobrym punktem wyjścia do kolejnych rozważań.