(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2016)
Artykuł przedstawia główne zadania strategiczne, jakie Polska powinna podjąć dla wzmocnienia swojego bezpieczeństwa w najbliższych 5–10 latach. Pierwszym i szczególnie ważnym zadaniem jest kontynuacja cyklu narodowego planowania strategicznego. Należy dokończyć opracowanie podstawowych dokumentów dyrektywnych i planistycznych zapewniających realizację przyjętej w 2014 roku nowej Strategii Bezpieczeństwa Narodowego i jednocześnie uruchomić kolejny Strategiczny Przegląd Bezpieczeństwa Narodowego, rozpoczynający nowy cykl planistyczny. Sześć zadań dotyczy praktycznego, organizacyjno-technicznego wzmacniania własnego potencjału bezpieczeństwa. Należą do nich: konsolidacja systemu kierowania bezpieczeństwem narodowym, budowa systemu strategicznej odporności kraju na agresję, organizowanie narodowego systemu bezpieczeństwa informacyjnego – w tym przyspieszenie budowy systemu cyberbezpieczeństwa, doskonalenie systemu przygotowywania rezerw mobilizacyjnych oraz reforma Narodowych Sił Rezerwowych, wdrożenie „trzeciej fali” modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP – cyberobrona, systemy bezzałogowe, broń precyzyjnego rażenia, uruchomienie i realizacja Narodowego Programu Systemów Bezzałogowych (koło zamachowe innowacyjności dla bezpieczeństwa i rozwoju). Trzecia część zadań dotyczy działań na rzecz wzmacniania zewnętrznych filarów bezpieczeństwa Polski. Są to działania wzmacniające Sojusz Północnoatlantycki, działania prowadzące do strategicznego upodmiotowienia Unii Europejskiej i rozwoju współpracy NATO-UE (polityczno-strategiczna odpowiedź na zagrożenia hybrydowe) oraz umacnianie strategicznych partnerstw, szczególnie sojuszu z USA.