(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2016)
Metafory nie tylko opisują rzeczywistość; w niektórych przypadka ch wręcz ją kreują. Zachodnie teorie społeczne – inspirujące politologów – wypromowały swoisty dekalog metafor: społeczeństwa jako żywego organizmu, maszyny, rynku, pola walki, porządku prawnego, gry, teatru, dyskursu, ustalonej hierarchii i wyścigu życia. Przeciwstawianie polityki etyce występuje ze szczególną mocą, gdy jako metaforę zaczyna się traktować samo pojęcie polityki. Teoria stosunków międzynarodowych u swoich podstaw opiera się na stosunkowo niewielkiej liczbie kategorii z natury będących metaforami. Polityka jako działalność celowa, poszukiwanie kompromisu, mechanizm utrzymujący społeczeństwo jako całość – we współczesnym świecie nie istnieje.