(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2016)
Punktem wyjścia w analizie są wzajemne relacje między geopolityką i globalizacją, które wydają się najważniejsze w objaśnianiu współczesnej rzeczywistości międzynarodowej. Wielkie potęgi, które są filarami procesów globalizacyjnych, promują swoje wartości, ale jednocześnie nie tracą okazji i woli do wkraczania w nowe domeny wpływów, często kosztem partnerów czy kontrahentów. Ważna zmiana w pojmowaniu światowej geopolityki polega na tym, że środek ciężkości potęgi przesuwa się z Zachodu na Wschód i Południe. Jednocześnie ma miejsce „wielka rekonwergencja” Wschodu i Zachodu, polegająca na próbach stworzenia przeciwwagi wobec USA przez takie potęgi, jak Chiny czy Rosja. Wszystko to oznacza, że pozimnowojenny ład międzynarodowy jest ciągle w trakcie transformacji, a jego cechą charakterystyczną jest policentryzm i interpolarność, a nawet zanik tradycyjnie pojmowanej biegunowości. Ze względu na rozmiary potęgi występuje hierarchiczne i heterarchiczne zróżnicowanie uczestników, natomiast zasadami, które regulują funkcjonowanie systemu międzynarodowego jako całości, są koordynacja i jej pochodne – superordynacja i subordynacja.