(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2016)
W polskim sektorze bankowym od lat dwutysięcznych dominuje kapitał zagraniczny. Jego funkcjonowanie w dużym stopniu determinują uwarunkowania instytucjonalno-kulturowe kraju goszczącego obcych inwestorów, czyli Polski. Właściciele większości banków pochodzą z państw, w których gospodarka rynkowa ma długowiekowe tradycje, ale także społeczeństwa różnią się w kwestii postrzegania i przestrzegania prawa. Celem artykułu jest więc wskazanie znaczenia tych odmienności dla rozwoju polskiego sektora bankowego, jak również pokazanie, że do głównych barier i determinant instytucjonalno- -kulturowych, z jakimi przyszło się zmierzyć kapitałowi zagranicznemu, należą te o charakterze regulacyjno-nadzorczym. Przedstawione poglądy oparte są na dostępnej literaturze, raportach oraz badaniach własnych – 59 wywiadach przeprowadzonych wśród kadry menedżerskiej banków z udziałem kapitału zagranicznego (byłych i obecnych członków zarządów, rad nadzorczych oraz dyrektorów zarządzających) oraz z przedstawicielami nadzoru bankowego (członkami Komisji Nadzoru Finansowego).