(untitled) (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2018)
Od bardzo dawna problemem społeczeństwa jest stworzenie jak najlepszych warunków w sytuacji zakończenia kariery zawodowej. Brak możliwości samodzielnego utrzymania się spowodował podejmowanie starań w celu poprawy warunków życia osób starszych. Sposoby radzenia sobie z tym problemem były różnorakie i zmieniały się wraz ze zmianami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi. Odpowiedzialność w tym zakresie ciąży na sektorze ubezpieczeń. W raportach ostatnich lat podkreślany jest fakt, że niskiemu poziomowi urodzeń towarzyszy niski poziom śmiertelności. Starzenie się ludności jest procesem ogólnie znanym w społeczeństwie. Mało kto zdaje sobie jednak sprawę z tego, że najszybciej zachodzi ono w Europie. Komisja Europejska co dwa lata publikuje Europejski Raport Demograficzny wskazujący najnowsze fakty i trendy demograficzne w krajach członkowskich. Głównym efektem tej przemiany jest coraz wyższy udział osób starszych w strukturze społeczeństwa. System emerytalny jest bardzo wrażliwy na wszelkie zmiany. Występujące czynniki powodują przymus wprowadzenia nowych rozwiązań po to, aby mógł on funkcjonować prawidłowo. Funkcjonowanie systemów emerytalnych jest postrzegane przez społeczeństwo, jako sfera społeczna. Równolegle wielkość świadczeń emerytalnych jest uzależniona od rozwoju gospodarczego i zmiennej sytuacji gospodarczej Polski. Powstały Otwarte Fundusze Emerytalne, które miały za zadanie inwestować środki ze składek w celu ich pomnożenia. Jednak ich działalność opierała się na ryzyku rynkowym i nie gwarantowała obywatelom uzyskania korzyści z uczestnictwa (według niektórych ekspertów). Zdaniem autorów artykułu kolejna zmiana, czyli ograniczenie inwestowania w OFE, również nie uzdrowi całej sytuacji. Jest to tylko ratowanie ZUS na wypłatę emerytur bieżących i przyszłych, potrzebnych w krótkotrwałym okresie. Oczywiście takich dyskusji będzie jeszcze wiele, ale, czy byt emerytów się poprawi? Temat oczywiście jest ciągle do dyskusji społecznej.