Tożsamość narodowa i międzynarodowa w kontekście polskiej prezydencji w Unii Europejskiej. Ujęcie konstruktywistyczne - Bógdał-Brzezińska, Agnieszka; Budziszewska, Anna (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2011)
Przejęcie przewodnictwa w Radzie Unii Europejskiej zostało odczytane przez władze Polski jako wielka szansa silniejszego zamanifestowania rangi politycznej we Wspólnocie. Inauguracji polskiej prezydencji towarzyszyły liczne wydarzenia promocyjne, których celem stało się również przybliżenie społeczeństwu problemów integracji i pogłębienie poczucia przynależności do wspólnej rodziny narodów europejskich. Na fali tych wydarzeń rozgorzała medialna i międzypartyjna debata o tożsamości narodowej i międzynarodowej Polaków i Polski, która stanowi znakomity materiał do studiów utrzymanych w metodologicznych ramach konstruktywizmu społecznego. Autorki postawiły sobie kilka pytań badawczych. Czy współczesne państwo, takie jak Polska, buduje świadomie i konsekwentnie poczucie odrębności i samoświadomości swych obywateli, czy też zmierza w kierunku zatarcia granic między tożsamością narodową i wspólnotową? Czy partie polityczne umieszczają temat podwójnej tożsamości państwa w debacie publicznej i co je na tym tle różni? W jaki sposób władze przekładają kwestie tożsamości państwa na jego role międzynarodowe? Jaka jest zdolność krytycznej oceny przez społeczeństwo działań władz na obszarze tożsamości państwa? Wszystkie powyższe dylematy badawcze prowadzą ku wnioskom krytycznym. Wydaje się, że ani elity polityczne w Polsce ani szeroko rozumiane społeczeństwo nie postrzegają kwestii tożsamościowych jako ważnego zagadnienia w debacie publicznej. Przeważają postawy infantylne lub skrajnie instrumentalne socjotechniki, brakuje natomiast głębszej refleksji nad związkiem między samoświadomością państwową a rolami, jakie może odegrać kraj na forum UE.