Nowożytna nauka i wiedza według Kartezjusza - Łazarski, Krzysztof (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2013)
Centralnym tematem artykułu jest śmiała obietnica Kartezjusza, że jego metoda, tak jak ją prezentuje w Rozprawie o metodzie, zrewolucjonizuje naukę oraz filozofię. Artykuł analizuje każdy z rozdziałów Rozprawy, próbując ustalić, co właściwie Kartezjusz próbuje nam dowieść oraz, czy dostarczył to co był obiecał. Wnioski artykułu są rozczarowujące. Kartezjusz biegle używa technik retorycznych, aby pozyskać przychylność czytelników oraz zyskać poklask, faktycznie jednak proponuje nie więcej niż cztery zasady prowadzenia badań, które znajdują się w rozdziale II. Pozostałe pięć rozdziałów mają albo mały związek z głównym tematem (roz. I i IV), albo są całkowicie niezwiązane z tematem (roz. III, V i VI). Rozdział IV, zapewne najbardziej znany ze wszystkich z powodu jego zasady cogito ergo sum, również ma niewiele wspólnego z obietnicą Kartezjusza. Jeśli zatem jest coś wartościowego w Rozprawie, to jest to młodzieńcza odwaga z jaką Kartezjusz rzucił wyzwanie establishmentowi swoich czasów. Jeśli jednak weźmiemy na serio obietnicę Rozprawy, wówczas musimy skonkludować, że Kartezjusz nie wypełnił swej obietnicy, natomiast skupił się na umiejętnej promocji własnej osoby.