Pax Russica i Pax Sinica jako konkurencyjne i komplementarne wizje ładu imperialnego w Eurazji - Czarkowska, Ewa (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2018)
Niniejszy artykuł koncentruje się na procesie kształtowania nowego ładu eurazjatyckiego oraz współczesnych projektach imperialnych Rosji i Chin w regionie. W tekście postawiono kilka istotnych pytań odnoszących się do fundamentów percepcji eurazjatyckich strategii obu państw, a także poziomu komplementarności i konkurencyjności owych projektów porządkujących przestrzeń eurazjatycką w ujęciu sinocentrycznym bądź rusocentrycznym. W tezie głównej artykułu zawarto myśl, że stosunki rosyjsko-chińskie na danym etapie i w przewidywalnej przyszłości będą ciążyły w kierunku harmonizacji i względnej komplementarności, co widać również w próbie synchronizacji Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej z chińską ideą reaktywacji Jedwabnego Szlaku, łączącego Europę z Azją. Charakterystyczna dla wielkich potęg sprzeczność interesów i rywalizacja nie będzie eksponowana ani przez Moskwę, ani przez Pekin. Obiektywną przyczyną takiego stanu rzeczy jest głębokie zrozumienie obu państw, że strategiczna rywalizacja na danym etapie rozwoju ich relacji bilateralnych nie jest korzystna dla żadnego z nich. Spoiwem partnerstwa strategicznego Rosji i Chin jest zbieżna percepcja sytuacji międzynarodowej oraz chęć ograniczenia, a być może w dłuższej perspektywie wyrugowania dominacji USA w Eurazji. Władze chińskie i rosyjskie zdają sobie sprawę z przewagi, jaką daje im w imperialnych zmaganiach komplementarność potencjałów oraz koordynowanie wspólnych, ale także indywidualnych działań na arenie międzynarodowej.