Państwa Beneluksu w polityce zagranicznej Polski - Żelichowski, Ryszard (Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 2019)
Beneluks to powszechnie znany skrót europejskiej organizacji utworzonej przez trzy państwa: Królestwo Belgii, Królestwo Niderlandów i Wielkie Księstwo Luksemburga. Beneluks rozpoczął działalność w 1944 roku jako unia celna, która w 1958 roku zakończyła się traktatem ustanawiającym Unię Gospodarczą Beneluksu. Nowy traktat Beneluksu podpisano 17 czerwca 2008 roku w Hadze. Odtąd współpraca skupia się na następujących głównych obszarach: rynku wewnętrznym i unii gospodarczej, zrównoważonym rozwoju oraz sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Celem (misją) Beneluksu jest jak najlepsza współpraca między państwami ją tworzącymi i zapewnienie dobrobytu obywatelom Belgii, Niderlandów i Luksemburga. Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej spadło zainteresowanie polskich polityków funkcjonowaniem państw Beneluksu, choć obecnie rządy demokratycznej Polski korzystają ze wspólnego dorobku wszystkich państw wchodzących w jej skład. Polityka zagraniczna rządów polskich wobec państw Beneluksu obecnie jest prowadzona wyłącznie w ramach Grupy Wyszehradzkiej, w formacie V4+ (plus). W dniu 19 czerwca 2017 roku w Warszawie, po 16 latach przerwy, spotkali się premierzy państw Grupy Wyszehradzkiej i Beneluksu. Impulsem do powrotu do rozmów na poziomie premierów była tocząca się debata o przyszłości Unii Europejskiej. Państwa V4 i Beneluks dzielą zasadniczo dwie kwestie. Pierwsza to polityka migracyjna – państwa Unii Beneluksu opowiadają się za rozwiązaniem kwotowym, czemu sprzeciwiają się kraje czwórki wyszehradzkiej. Druga linia podziału dotyczy integracji europejskej w ramach „wielu prędkości”. W tej kwestii są różnice także wewnątrz V4, ale większość opowiada się za jej odrzuceniem. Współpraca Wyszehrad–Beneluks polega obecnie na podejmowaniu prób tworzenia koalicji z państwami Beneluksu w unijnych głosowaniach dla osiągnięcia ponadregionalnych porozumień. Dotychczasowe doświadczenia każą zachować sceptycyzm w prognozowaniu porozumienia Czech, Węgier, Polski i Słowacji oraz Holandii, Belgii i Luksemburga. Spotkanie w Warszawie dowiodło, że debata nad przyszłością Unii Europejskiej w znacznej mierze będzie się toczyć najpierw w obrębie grup regionalnych, a później formalnie na forum unijnym.